Floris & Michiel, bedankt voor jullie laatste cadeautje! Ik heb braaf tot vandaag gewacht, voor ik het laatste cadeautje open heb gemaakt.

Ik zal het misschien wel nodig hebben.

We hebben inmiddels onze route naar school gevonden en het is binnen een half uurtje te fietsen. We waren hierdoor om half acht al op school. Tegen 7.50u ging de bel, en begon de vlag hijsen. En, het volkslied in gebarentaal. Erg indrukwekkend om mee te maken vond ik, kreeg er een beetje kippenvel van!

Aangezien op maandag het internaat weer begint, zijn niet alle kinderen op maandag bij het volkslied gebaren aanwezig. Daarom werden wij even in een kamertje 'gezet' zodat de kinderen rustig naar hun klassen konden gaan, en de juffen rustig zouden kunnen opstarten. Daarna werden we verdeeld over drie groepen. Ik kwam terecht in groep 2/3 met vier kindjes. Het was de bedoeling dat we vandaag alleen zouden gaan observeren. Dat hebben we tot de pauze dan ook gedaan. Ik heb mijn ogen uit gekeken. Hoe er met de kinderen werd omgegaan, met de NGT, met de DovenCultuur. Ik schrok er behoorlijk van. Ik dacht dat ik goed voorbereid zou zijn, maar in de pauze moest ik toch even een traantje wegpinken! Totaal onverwacht, maar het zat hoog. Dit had ik niet verwacht.

Na er in de pauze even goed over gepraat te hebben met Myrthe en Susan, ben ik naar Susan's klas gegaan. Maar de juf was weg, en de kinderen bleven achter. Die moesten naar de bibliotheek maar dat wist alleen niemand. Dus hebben Susan en ik ze daar maar mee naar toegenomen en gezellig boekjes met ze doorgenomen. Ondertussen druk Groningse gebaren lerend en observerend, wat kunnen de kinderen allemaal? Om twaalf uur ging de bel, ivm de NGT training voor de docenten. We waren alle drie blij dat onze eerste stagedag iets eerder afgelopen was, wat een indruk!!

Eenmaal terug in ons huis, bleek de schoonmaakster nog niet te zijn geweest. Die zou om 9 uur komen, volgens onze informatie. Die kwam nadat wij een uurtje thuis waren ook, en begon driftig schoon te maken. Dat is geen prettig gevoel, je hebt echt het gevoel dat je in de weg loopt!

Met mijn enkel gaat het overigens stukken beter, de bulten zijn niet om aan de zien maar de zwelling is afgenomen gelukkig.

Ik ga nu eten, want mijn huisgenoot heeft het eten klaar! Mensen jullie horen van me!! (nog even ter informatie het is hier 4 uur eerder he!)