De eerste dag!

Floris & Michiel, bedankt voor jullie laatste cadeautje! Ik heb braaf tot vandaag gewacht, voor ik het laatste cadeautje open heb gemaakt.

Ik zal het misschien wel nodig hebben.

We hebben inmiddels onze route naar school gevonden en het is binnen een half uurtje te fietsen. We waren hierdoor om half acht al op school. Tegen 7.50u ging de bel, en begon de vlag hijsen. En, het volkslied in gebarentaal. Erg indrukwekkend om mee te maken vond ik, kreeg er een beetje kippenvel van!

Aangezien op maandag het internaat weer begint, zijn niet alle kinderen op maandag bij het volkslied gebaren aanwezig. Daarom werden wij even in een kamertje 'gezet' zodat de kinderen rustig naar hun klassen konden gaan, en de juffen rustig zouden kunnen opstarten. Daarna werden we verdeeld over drie groepen. Ik kwam terecht in groep 2/3 met vier kindjes. Het was de bedoeling dat we vandaag alleen zouden gaan observeren. Dat hebben we tot de pauze dan ook gedaan. Ik heb mijn ogen uit gekeken. Hoe er met de kinderen werd omgegaan, met de NGT, met de DovenCultuur. Ik schrok er behoorlijk van. Ik dacht dat ik goed voorbereid zou zijn, maar in de pauze moest ik toch even een traantje wegpinken! Totaal onverwacht, maar het zat hoog. Dit had ik niet verwacht.

Na er in de pauze even goed over gepraat te hebben met Myrthe en Susan, ben ik naar Susan's klas gegaan. Maar de juf was weg, en de kinderen bleven achter. Die moesten naar de bibliotheek maar dat wist alleen niemand. Dus hebben Susan en ik ze daar maar mee naar toegenomen en gezellig boekjes met ze doorgenomen. Ondertussen druk Groningse gebaren lerend en observerend, wat kunnen de kinderen allemaal? Om twaalf uur ging de bel, ivm de NGT training voor de docenten. We waren alle drie blij dat onze eerste stagedag iets eerder afgelopen was, wat een indruk!!

Eenmaal terug in ons huis, bleek de schoonmaakster nog niet te zijn geweest. Die zou om 9 uur komen, volgens onze informatie. Die kwam nadat wij een uurtje thuis waren ook, en begon driftig schoon te maken. Dat is geen prettig gevoel, je hebt echt het gevoel dat je in de weg loopt!

Met mijn enkel gaat het overigens stukken beter, de bulten zijn niet om aan de zien maar de zwelling is afgenomen gelukkig.

Ik ga nu eten, want mijn huisgenoot heeft het eten klaar! Mensen jullie horen van me!! (nog even ter informatie het is hier 4 uur eerder he!)

Aan de antibiotica!

Na een halve nacht met een dikke enkel wakker te hebben gelegen, opgestaan om naar de Kennedyschool te gaan. Daar hebben we wat tips gegeven over de cusus NGT voor de docenten. Op de terugreis hebben we eenhangmat gekocht, ik heb een leuke rood met blauwpaarse en witte.

Bij terugkomst aan de archimedesstraat bleek mijn enkel wel erg dik en pijnlijk. De linkse begon ook dik te worden. Aangezien de meeste huisartsen pas om vier uur weer beginnen, besloten we Myrthe en ik naar de SEH van het academisch ziekenhuis te gaan per taxi. Na het ritje kwam ik bij en loket en moest zeggen wat ik had. Ik kreeg een briefje in mijn hand gedrukt en moest het ziekenhuis in om mijn enkel aan een dokter te laten zien. Zij oordeelde meteen, dit was een gevalletje huisarts. Dus konden we weer terug, want vlak bij ons huis bleek een 24 uurs dienst van huisartsen te zijn. Het eerste wat ik bij binnenkomst dacht was, gelukkig een Nederlandse dokter (een vrouw)!

Ze heeft mijn enkel bekeken en ze dacht aan een ernstige allergische reactie en en een open wond aan een van de bulten. Vervolgens kwam een 'echte' dokter (mijn vrouwelijke dokter bleek een soort van verpleegkundige te zijn) en die vond dat ik aan de antibiotica moest. En een anti-histamine pilletjes(ik weet niet of ik het goed schrijf), watwond-& antijeuk zalfen ik kreeg twee spuiten in allebei mijn billen. Heerlijk!

Of ik het consult en de prikken even contant kon betalen! Ja hoor natuurlijk en ook nog een rekening bij de appotheek. Door mijn capriolenviel het verjaardagsfeestje van mijn huisgenoot Fleur in duigen. Want we zouden 's middags uiteten gaan! Dus nu zijn we 's avonds door onze huisbaas naar de beste chinees in Paramaribo gebracht. Daar zat ik te eten met een nat verband om mijn voet en beide voeten omhoog op een stoel! Een beetje bejaard maar het kon helaas niet anders!Na het etenhebben we nog wat gedronken in het VAT. Erg gezellig maar ik was behoorlijk duf van de medicijnen en het hele avontuur. Met als gevolg dat Myrhte en ik eerder naar huis zijn gegaan.

Na een heerlijke nacht geslapen te hebben is de pijn, druk en jeuk gelukkig iets afgenomen. Jullie horen nog wel van me!

(Ik schrijf nu nog best vaak, maar dat zal wel afnemen als we vanaf maandag echt stage gaan lopen!)

Fietsen en een dikke voet!

Lieve mensen, allereerst nog bedankt voor al jullie lieve smsjes en reacties!

Het is hier goed warm!! De fietstocht van vanmorgen, was een spannende onderneming! Links fietsen en de weg zoeken tegelijkertijd... We zijn er na vijf keer vragen toch gekomen! We fietsten al bijna Paramaribo uit. Bij de Kennedyschool aangekomen blijkt dat de directrice de inspectie op bezoek heeft en worden wij gevraagd om op de gang op een te gaan zitten. We waren trouwens zelf volgens Surinaams gebruik al te laat! Na een poosje kwam een andere vrouw (vraag me nog even niet naar namen!) die heeft ons een rondleiding gegeven! De kinderen waren erg enthousiast over ons, en begonnen meteen te gebaren! Echt leuk om alles te zien!

We gaan vanaf nu elke werkdag stage lopen van 8 tot 12.20 u. We gaan helpen om een cursus NGT op te zetten voor de docenten. Veel voorlezen en de logopedie studenten lesgeven. Erg leuk. Ze waren trouwens erg verbaasd dat we helemaal op de fiets waren gekomen. Het was volgens iedereen zoooooooo ver! Wij vinden de afstand wel meevallen, het is vooral de warmte die het hem doet.

En mijn klamboe werkt goed, schreef ik eerder. Maar helaas lig ik daar niet de hele dag onder.... Ik heb nu dus een behoorlijk dikke rechtervoet van alle bulten! Inclusief blaren! Erg lekker allemaal.

Maar het is hier top, en sorry maar ik mis jullie niet! ;-)

Moeder Teresa, bedankt!!

Moeder Teresa, zo heette het vliegtuig waarmee we naar Paramaribo zijn gevolgen! De vlucht was goed verzorgd! Lekker eten en drinken, en de nieuwste films; Komt een vrouw bij de dokter, de hel van 63, de storm. Echt relaxed! De vrouw die naast ons zat was ook een schat.

En dan kom je aan op het vliegveld in Paramaribo, en stap je uit met een trapje.... Het gevoelis het best te omschrijven al; welkom inde vlindertuin in Emmen! Heel apart! En heel leuk!

De koffers ophalen enzovoorts ging heel erg voorspoedig. En Sharif onze huisbaas stond al op ons te wachten met een andere Nederlandse stagaire die er al twee weken is. Tijdens het rijden heeft Sharif ons van alles verteld over Suriname. We hebben een tussenstop gemaakt om soutosoep te eten! Het was erg lekker en erg welkom, een beetje zout! In de soep zit citroengras, touge, een heel gekookt ei, kip en je kunt er zelf nog rijst en twee sausjes aan toevoegen.. Je schijnt het in Nederland ook te kunnen eten.

Tijdens het eten verdween Sharif ineens en later was hij er weer, ECHT Surinaams zullen we maar zeggen!! Ondertussen kregen wij moeite met het tijdsverschil... Het was in Suriname nog maar zeven uur maar in Nederland toch echt al elf uur.

Daarom zijn we gisteravond ook maar om half 9 (surinaamse tijd) naar bed gegaan, en vanmorgen om half negen weer opgestaan. De nacht was, hoe zal ik het zeggen, warm en lawaaerig! Honden die blaffen en lustig op los, en vogeltjes die fluiten, een kat die echt bij ons naar binnen wilde miauwde als een gek... Maar mijn klamboe werkt en al met al heb ik heerlijk geslapen!

Vanmorgen hebben we Els de directrice van de Kennedyschool gebeld. En een afspraak gemaakt voor donderdag negen uur, morgen dus! Spannend!!

Vandaag zijn we met z'n drieen naar Paramaribo stad gelopen en hebben we geld gepind en evenrondgekeken! Het is hier heerlijk maar bewolkt weer, met af en toe een bui-tje die erg aangenaam zijn! JA pap, hier heb je geen lift nodig als het regent!

Verder moet je erg uitkijken in het verkeer, morgen gaan we op de FIETS naar de school! Dat betekent links fietsen en de mensen rijden hier als gekken! Dat wordt nog een hele onderneming. En toeteren betekend hier een begroeting, rot op, gek, hoi, lang niet gezien, dus echt van alles. En als lief naief meisje kijk ik elke keer om als er getoeterd wordt! ;-)

Oh ja en als laatste, standaard aanspreek vorm voor een vrouw, schat!

Niets is wat het lijkt, wat betreft de foto's van het huis!

Afscheid nemen bestaat niet...

Alle afscheids'feestjes' zijn achter de rug en ik ben erg verwend!! Dank jullie wel, jullie hebben mijn koffer-kilo's goed gespekt!

En over dat afscheid nemen, het is heel raar... Allemaal mensen die je altijd wel een keertje ziet, op school, het werk, in de kroeg, gewoon gezellig thuis. Het is natuurlijk geen afscheid voor altijd, ofzoals andere mensen in mijn omgeving de afgelopen paar weken helaas afscheid van iemandhebben moeten nemen...Voor jullie, en ook ik, het weten is hetweer gezellig koninginnedag en sta ik weer naar versierde wagens te kijken! Maar eerst, genieten, genieten, genieten en natuurlijk ook heel veel leren en lesgeven!!

Lieve mensen, ga jullie vast missen maar toch vooral genieten heb ik besloten!

Maar nu eerst nog even mijn koffer pakken, spreek jullie!!

Over verslagen en geimpregneerde klamboes!

Over twee weken zitten we al in het vliegtuig!

En nog steeds zoveel te doen en zoveel verslagen in te leveren!! En niet te vergeten, twee tentamens te maken, afscheid te nemen van iedereen, een koffer in tepakken, voor de laatste keer werken, en nog even dit en nog even dat, kortom nog ZOVEEL!! En zooo weinig tijd! EN zóóóveel zin om te gaan.....

Vandaag de laatste prik gehaald, een geimpregneerde klamboe en Deet gekocht, om de door mij zo geliefde gevleugelde vriendjes op afstand te houden. Ze maken echt geen kans meer met mijn verstikkende klamboe!

Ik heb vrijdag een super mooi cadeau van mijn ouders gekregen, een nieuwe laptop, of hoe zo'n klein en hip ding ook mag heten. Lief hé!

De koffer staat inmiddels klaar in mijn slaapkamer, en gisteravond al even een doorpas gehad van al mijn zomerbroeken.

Kortom, nog niet echt klaar om te vertrekken...

Een spreuk:

Het eindpunt kan nooit zo interessant zijn als de weg ernaartoe. (Zen)

2010!! nog 30 dagen tot 2 februari!

Een gelukkig en gezond 2010 allemaal!

Nog 30 dagen en dan vliegen we naar Suriname. Nu is het echttijd om tebeginnen met het aftellen!

De eerste prikkenronde heb ikoverleefd en het viel enorm mee! Negentien januari krijg ik de rest van de prikken. En morgen gaan we naar Amsterdam met zijn drietjes om ons visum op te halen.

Verder is er op dit moment weinig nieuws te melden....

Lisette

Twee februari komt steeds dichterbij!

Sinterklaas is inmiddels weer terug naar Spanje en de spanning stijgt! Ik ben nu nog druk met stage en andere school zaken als presentaties en verslagen. Ondertussen zijn mijn gedachten alvast in Suriname en wat ons daar allemaal te wachten staat! Vlak voor de kerst, 22 december, krijg ikde benodigdeinentingen! JOEPIE! ik heb er zin in... We moeten ook nog naar Amsterdam om een visum te halen bij het consulaat, anders komen we Suriname niet in.

Ik heb ook nog een leuk nieuwtje, voor de mensen die het nog niet wisten, Doriene komt op bezoek (in februari) leuk he!! Op zondag 29 november opende ik mijn mailbox en zag een mail van Doriene met als onderwerp 'ticket suriname geboekt!!'. Super leuk en gezellig, dan begrijpt tenminste iemandhet als ik praat over de hitte in Suriname!!

Gisteren hebben Myrthe, Susan en ik kennisgemaakt met een aantal mensen uit Suriname, die nu in Nederland zijn. Meer dan handjes schudden, naam spellen en naamgebaar vertellen was het ook niet, helaas....

Iedereen die wil communiceren met mij als ik in Suriname zit, moet even Skype installeren.. Ik heb van de Goedheiligman, namelijk een webcam gekregen! Kan iedereen mij zien zitten achter mijn laptop! Nu moeten ze er thuis alleen nog een aanschaffen.....

Liefs Lisette