Bigi pan

Na een weekje van ellendig voelen en ziek zijn, mezelf getrakteerd op een nachtje Bigipan! We zijn zaterdagochtend tegen acht uur bij huis weggegaan op weg naar Nieuw Nickerie. Dat was een behoorlijke rit, en vooral in het begin lekker hobbelig! Langs heel veel groen en rijstvelden. Je waande je door de rijstvelden in Nederland, gewone weilanden en weg.

Tegen ongeveer half drie waren we op de plek aangekomen waar we over moesten stappen op de boot. Nou lieve mensen die mij tijdens de Welink familiedag hebben zien stuntelen in Giethoorn, ik word goed in het in een boot stappen vanaf gammele steigertjes. Ik durf zelfs onder het varen over te stappen naar de plek voorin de boot! Ja ja, wat voor ‘angsten' je al niet kan overwinnen in zo'n ver land!

Na ongeveer een kwartier varen moesten we de boot een stuk over het land trekken omdat je naar een ander water moet met de boot! Ik heb er een leuk filmpje over gemaakt. We moesten echt met z'n allen de boot over katrollen trekken en aan de andere kant in het water laten zakken.

Wat een natuur en wat een mooie vogels, gewoon een super mooie boottocht! Zoveel mooie grote en kleine raar gekleurde vogels, moeilijk te omschrijven hoe mooi! Vooral niet stil liggen op het water want dan komen mijn vriendelijke vriendjes langs en je voelt ze prikken! Echt vreselijk die beesten, dus wij gingen liever varen weg met die mugge-beesten!En dan kom je met de boot bij het grote meer en daar staan een stuk of 6 huisjes in het water. Een van die huisjes daar zouden wij de rest van de dag en nacht doorbrengen met acht meiden. Fleur, Michaela, Myrhte, Susan, Anne-ruth, Hanneke, Sara en ik, met een gids, bootsman en kok. Heel grappig, mensen uit de buurt te spreken, Hanneke komt uit Dalfsen en Anne-ruth uit Nieuwleusen en dat zijn weer klasgenoten van Ellen de Lange die op dit moment in India zit!

Meteen na aankomst onze hangmatten opgehangen, allemaal met zicht op het water natuurlijk. Voor ons geen douche en wc water moet je met een emmertje uit het meer halen om daarmee de wc door te spoelen.

Voor ons kon het genieten van het water overal om je heen en de super mooie zonsondergang beginnen! Wat een heerlijk leven, zo'n klein vakantietje in het weekend! De kok is meteen begonnen met koken en wij hebben hem nog geholpen met wat hak en snijwerk. Een ‘warme' maaltijd van rijst, kousenband, kip, komkommer en tomaat en voor de vega's onderons nog iets lekkers waarvan ik de naam kwijt ben! Na het eten kwam ik erachter dat er ook hier een mooie sterrenhemel was, dus liggend op de vlonders luisterend naar het klotsende water, genoten van de iets wat bewolkte sterrenhemel.

En daarna nog even gezellig met z'n allen wat drinken en slapen in de hangmat! Niet echt de hele nacht geslapen,maar toch uitgerust zondagochtend wakker geworden om lekker te kunnen kijken naar de zonsopgang! En daarna nog weer even de hangmat in te gaan om nog even bij te slapen. De kok was al druk bezig met het ontbijt, eieren met tomaat, ui enz en maïskolven. Best apart om zo'n maïskolf als ontbijt te eten, naast de bruine broodjes. Ik moet ook niet vergeten te melden dat ik zaterdagmiddag bewust mijn eerste banaan heb gegeten(!) en ik vond hem nog lekker ook. Dus Floris, als ik terug ben in Nederland zijn de bananen niet meer veilig! ;-)

Na het ontbijt lekker met z'n allen in de zon gezeten. En de kok ging weer verder om voor ons de lunch klaar te maken. Helaas konden we niet echt zwemmen in verband met de lage waterstand. Na een lunch van bami, kip, kousenband, baka bana weer terug gegaan met de boot! Terug naar de bus, en op naar Zeedijk. Om de grens te zien tussen Suriname en Guyana en een hindoeïstische tempel te bekijken. Iedereen was behoorlijk gaar van de zon, de terugreis naar Paramaribo kon beginnen. Na een lange, vermoeiende, hobbelige reis waren we tegen half negen weer thuis. Een leuk einde van een minder leuke week!

Een fietstocht en twee keer in twee dagen bij de dokter!

Zaterdag hebben we heerlijk niks gedaan. Of eigenlijk juist heel veel, thuis heel hard gewerkt voor school. We moesten ons PLA (persoonlijke leeragenda) inleveren bij onze stagementor, dus dat was even bikkelen. Als beloning voor de dag hard werken, 's avonds lekker met het hele huis gegeten op blauwgrond. Voor de zondag stond een fietstocht naar oud plantage peperpot gepland, samen met Yvet en haar moeder die zaterdag aan waren gekomen.

Eerst zijn Susan en ik zondagochtend naar de vogeltjesmarkt geweest. Dat vond ik niet echt heel erg boeiend, iedere keer moeten er twee vogeltjes tegen elkaar zingen en wie dat het vaakst doet wint. Ik hoop dat ik het goed begrepen heb!

Tegen negen uur zijn we met z'n drieën richting Zus&zo gegaan. Daar waren Yvet en haar moeder ook en hebben we voor hen twee fietsen gehuurd. De fietstocht kon beginnen, we konden kiezen of met de boot over of via DE brug. (typ in Google even brug en Paramaribo in en je weet wat ik bedoel) We kozen voor de brug, al weten we nog steeds niet of je daar wel officieel over mag fietsen. Ik kwam er niet tegen op omdat ik net mijn versnelling in de vijfde had gezet en die kon ik niet weer lager krijgen. Dus ben ik met fiets in de hand er tegen op gelopen. Alleen Yvet en Susan hebben het fietsend gehaald. Er af is natuurlijk veel leuker en dat gaat ook veeeeeel sneller!

Daarna zijn we richting Peperpot gegaan. Na wat vragen, om fietsen en terug fietsen(het boekje was niet helemaal duidelijk) kwamen we aan bij de plantage. Sinds 1997 wordt de plantage niet meer gebruikt en is het een soort natuurpark geworden. Aan het begin werd verteld dat we apen, toekans en jaguars konden zien. Het enige wat we hebben gezien zijn een aantal vlinders en wat vogels. Halverwege de plantage hebben we gezellig samen gepicknickt. Daarna zijn we richting uitgang gegaan en begon het al snel te regenen. Bij een supermarktje hebben we even geschuild en heb ik eindelijk baileys gekocht! De terugweg zijn we met de boot gegaan, fiets in de boot geladen en op naar de overkant! Terug op de waterkant viel Myrthe flauw en aangezien ze dat zaterdagavond ook al had gedaan ben ik met haar in een taxi naar de dokter gegaan. Er bleek niks aan de hand, op waarschijnlijk een vocht te kort na.

Daarna hebben we met z'n allen nog even wat gedronken bij ons thuis en hebben we een rondleiding gegeven door ons huis. Heeft Yvet Myrthe's hangmat geprobeerd. Fleur onze huisgenoot had de knoop losgemaakt zonder het te zeggen dus stapte Yvet niets vermoedend in en vervolgens lag ze op haar rug op de grond.

'S Avonds hebben Susan, Yvet, haar moeder en ik gezellig gegeten bij het Vat. We waren allemaal best moe dus tegen half negen waren we weer thuis en ging ik slapen.

'S Nachts werd ik wakker met enorme hoofdpijn en ik had het heel erg warm. Na een beroerde nacht toch maar even mijn temperatuur op gemeten. Ik had koorts en enorme hoofdpijn, en dat betekend; holtes ontstoken! Dus na een filmpje te hebben bekeken en een nieuwe poging tot slapen toch maar naar de dokter gegaan. Lijk er inmiddels wel kind aan huis! En wat die dokters hier wel niet allemaal voorschrijven aan medicatie voor zo'n ontsteking! Antibiotica, anti-histamine, prednison en een neusspray. Het was dat ik zei dat ik zelf wel ibuprofen had, want ook dat wilde hij me voorschrijven! Nu dus weer aan de antibiotica en ik kan je vertellen koorts hebben in zo'n warm land is geen pretje! Geen stage voor mij dus vandaag en ook geen internaat bekijken wat voor vandaag op het programma stond.

Lieve mensen jullie horen wel weer van me!

Liefs Lisette

Niets zo veranderlijk als ......….?

LISETTE! Ja het zal welerfelijk zijn!

Na twee lessen salsa te hebben gevolgd heb ik toch maar besloten niet verder te gaan. Geef mij maar Bodyjam of Zumba! Daarom ga ik vanavond met Myrthe en Susan mee naar Kick en fun. Eens even kijk wat dat is en of dat beter bij mij past!

Verder zijn we afgelopen zaterdag (6 mrt) naar colakreek geweest. Dat is een watertje met een soort van ‘strand' met hutjes die je kunt huren om je spullen neer te zetten en lekker je hangmatje op te hangen! Daar hebben we samen met de twee logo's stagaires , een ander meisje en onze huisgenoot Michaela de hele dag doorgebracht. Daarna zijn we met zijn zevenen gaan eten bij blauwgrond, lekker bami gegeten (speciaal voor Doriene; zonder kip!)

We besloten dat de avond nog lang zou worden, want we gingen stappen bij zsa zsa zsu! En omdat ik eindelijk van de medicijnen af was, werd het tijd om de fles Borgoe (rum 38%) aan te breken. Susan en Myrthe hadden wilde plannen met mij, het werd een erg vrolijke en lacherige avond! De volgende dag was het iets minder grappig, ik was er nog het best aan toe...

Verder heb ik maandag de docenten lesgegeven, een erg leuke ervaring. Het andere lesgeven gaat ook erg goed, iedereen raakt steeds meer gemotiveerd en geïnteresseerd in de gebarentaal. Wij hebben echt ons plekje gevonden en zijn lekker aan het wapperen!!

Helaas hebben we vandaag gehoord dat onze paasvakantie nog wat langer is! Van 1 april tot en met 20 april! Hoezo erg! Dus dan hebben we nog maar drie dagen om afscheid te nemen van iedereen op en rond school. En we vertrekken dan 27 april weer naar Nederland.

Lieve mensen, rustig aan doen dat doe ik ook!!!

Liefs Lisette

Eén maand Suriname!

Ja lieve mensen, we hebben onze eerste maand in Suriname alweer afgesloten!

Na één maand suriname;

• Weet ik dat het een super mooi land is en ik nog veel meer wil zien.
• Voel ik me hier helemaal thuis, maar weet ik dat ik hier nooit zou willen wonen.
• Ben ik gewend geraakt aan het getoeter en het ge-ssshh op straat
• Heb ik het idee dat ik nog veel meer kan betekenen op stage.
• Weet ik zeker dat ik een keer terugkom!
• Hebben we al heel wat mensen leren kennen.
• Heb ik inmiddels mijn eerste salsa les gehad!
• Ben ik reizigersbloed aan het ontwikkelen
• Mis ik Ommen nog eigenlijk helemaal niet (wie zat hier nou al fietsend door Paramaribo het Ommer- en Arrierlied te zingen?)
• Heb ik het gevoel dat 27 april al heel dichtbij is! En ik wil nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet lalalala

En word ik al door jullie gemist?

Holi Phagwa

Zondagavond zijn we met Jay, een jongen die iris (mijn huisgenoot) had leren kennen via haar blog, naar een hindoestaans feest geweest dat werd ingeluid door de grote verbranding. Een grote piramide vormige houtstapel die onder gezang wordt verbrand, het is het symbool van triomf van het goede. Erg mooi, en warm ;-) om te zien! Daarna was er een feest met muziek.

Maandag zouden wij rond half twaalf weer door Jay opgehaald worden, maar dat kon helaas niet doorgaan omdat er bij ons was ingebroken. Een of ander persoon heeft bij de achterburen een schaar en een stok gehaald en is in Toms raam gaan hengelen. Met als gevolg, kapot gaas en weg portemonnee en blouse. Dus eerst aangifte gedaan en proberen met zijn allen over de schrik heen te komen. Met Jay afgesproken dat hij ons om half 5 zou komen halen. Aangezien wij geen zin hadden om te wachten met poeder gooien zijn, Myrthe, Susan, Iris, Fleur en ik alvast begonnen in de tuin. Daarna zijn we gaan kijken in de Palmentuin, want daar zou een groot feest zijn hadden we gehoord. Daar aangekomen was er niemand, dus zijn we met zijn allen gaan lunchen bij Zus&zo.

Om half vijf haalde Jay ons zoals beloofd op, hij zat al van top tot teen onder de poeder en pastaverf! Wat staat ons te wachten? Aangezien Michaela het in haar hoofd had gehaald dat ze ook Phagwa wilde vieren in NL, moesten we onderweg stoppen om nog meer poeder te kopen. Naast de supermarkt woont een Hindoestaanse familie, en dat hebben we geweten! Ze kwamen ons 'Subh Holi!' toe wensen, wat zoveel wil zeggen als 'Gelukkig Nieuwjaar!' En meteen kregen we de eerste vegen pasta-verf op ons gezicht! Daarna nog een stukje rijden, en we kwamen aan bij Jays familie. Jay woont overigens in NL en loopt ook stage in Suriname, en is hier ook geboren. De familie zat al onder de verf en we wensten iedereen Subh Holi en daar kwamen de eerste verf lagen! Wat een super leuk feest, heerlijk kliederen en elkaar onder gooien! De moeder des huizes had heerlijk eten gemaakt en na het poeder gooien hebben we genoten van de pittige roti! Na het eten hebben we lekker gedanst met zijn allen en het eindigde in een waterbad. Iedereen werd om de beurt (soms tegen je zin in) in een teil gezet en nat gespoten. Ik vond het iets minder omdat ik geen droge kleren bij me had, het positieve de verf werd er alvast een beetje afgespoeld. Dus behoorlijk nat zijn we weer de auto in gegaan, niet voor we de familie hartelijk hadden bedankt voor de gastvrijheid!

Eenmaal thuis wilde iedereen meteen onder de douche en bleek al snel dat de verf er niet echt makkelijk af gaat! Met als gevolg dat ik nu (woensdag) nog met roze, blauw en groen in mijn haar loop! Maar dat weegt niet op tegen de leuke tijd die we hebben gehad! Foto's volgen snel!!!

Liefs Lisette

Een hele mooie brom!

(excuses voor de typfouten hier en daar!

Inmiddels is er alweer bijna een week voorbij en is Doriene weer in het koude kikkerlandje! Ja, de tijd vliegt echt als je het naar je zin hebt! Ik heb een super gezellige en drukke week achter de rug, Doriene had maar een week en heeft daar volop van genoten (en ik met haar)! Lekker veel uiteten geweest en verschillende dingen samen bekeken en gedaan.

En ondertussen ook nog stage, waar we de eerste lessen hebben gegeven. De eerste les was in alle klassen hetzelfde. Een vergelijking tussen Suriname en Nederland, de kinderen hebben heel wat geleerd, vooral het tijdsverschil vonden ze maar vreemd.

Vrijdag zou Doriene om 18,15u plaatselijke tijd vertrekken naar Nederland. En dat is op het nippertje gelukt! Doriene had namelijk een taxi geregeld die om half twee bij mij zou zijn, vervolgens zouden we Doriene oppikken en door naar het vliegveld... Maar het liep allemal iets anders! De taxi kwam en ik stapte in, na twintig minuten rijden kwamen we bij Dorienes huis. Daar was Doriene alleen niet, haar huisgenoot vertelde me dat ze om half twee in een taxi was gestapt en dat ze het al raar vond dat ik daar niet in zat! Ik raakte een beetje in paniek, wat voor auto zou het geweest zijn??

Een paar minuten later belde Mythe huis/studiegnoot;' ja euh het is vast niet de bedoeling maar Doriene staat hier!' Wat bleek, Doriene had aan haar Surinaamse buurvrouw gevraagd wat het kostte om te worden vergebracht door haar man, die taxichauffeur is. Maar de buurvrouw dacht dat Doriene hem besteld had. Uiteindelijk is Doriene maar weer teruggereden naar haar huis, waar ik was. En zijn we samen met de taxi die mij al had opgehaald naar Zanderij, het vliegveld, gereden. De chauffeur moest wel hardrijden want anders zou Doriene het vliegtuig niet meer halen. Voor vier uur inchecken is verplicht. Dankzij een lieve en meelevende chauffeur waren we om 15.38 op Zanderij aan het inchecken. Daar heb ik afscheid genomen van Doriene en vervolgens ben ik weer terug gegaan naar huis. En zijn we met het huis en het ex-huisgenootje van Doriene uiteten geweest.

Zaterdag hebben we scooters gehuurd en zijn we met zijn achten op vier scooters richting Lelydorp gereden. Onderweg genietend van de omgeving en de natuur. En wat een aandacht krijg je als je met z'n allen voorbij komt rijden! Veel getoeterd en aanspraak. (zie titel) Na een omweg gemaakt te hebben zijn we in Lelydorp gekomen. Daar hebben we een rondleiding gehad in de vlinderkwekerij. Erg leuk en mooi om te zien. De bedoeling was dat we ook nog zouden gaan zwemmen maar het begon heel hard te regenen en niet iedereen was even enthousiast, dus zijn we weer teruggegaan naar huis. Even met het thuis gebeld. De rest wilde graag uit eten en ik had daar geen zin in. Dus was ik heerlijk een avondje alleen thuis.

Over wurgslangen en drenkelingen

WAARSCHUWING VOORAF, LANG VERHAAL!!

Donderdag na stage heb ik Doriene van het vliegveld opgehaald. Helaas kwam mijn huisbaas een beetje laat en stond er ook nog file... Doriene stond dus op ons te wachten in plaats van wij op haar! Dat vond ik wel een beetje jammer, maar ze was er! Meteen de koffers meegenomen naar de auto en richting Paramaribo gereden. Onderweg natuurlijk even gestopt in Lelydorp om ook Doriene meteen kennis te laten maken met soutosoep! Even een opkikkertje en weer door. Bij het huis aangekomen waar Doriene de komende week verblijft bleek de buurvrouw die de sleutel zou hebben ons niet op de stoep op te wachten. Dus gingen wij zelf maar op onderzoek uit, even later kwam de buurvrouw met de enorme sleutelbos. Voor werkelijk elke deur bleek een sleutel en een slot te hebben. En het huis was helemaal uitgestorven, niet echt een warm welkom dus. Nadat Doriene haar spullen een beetje had uitgepakt zijn we per taxi richting bank en Archimedesstraat gegaan. Nog even langs de chinees (lees; supermarkt) voor de brood nodige dingen. En ondertussen waren mijn huisgenoten een heerlijke pastasalade aan het maken en wij konden na even geskyped te hebben, zo aanschuiven! (Ik kook ook wel hoor, maar iedere keer als ik een stukje schrijf is het niet mijn beurt om te koken) Na het eten hebben we weer even geskyped en nog even gezellig gekletst. Tegen acht uur was Dorienes koek op en heeft ze een taxi gebeld om naar huis te gaan. Want vrijdag zouden we met zijn vieren voor drie dagen naar Galibi om waterschildpadden te bekijken.

Vrijdagochtend om half 8 vertrokken wij met bus en onze huisbaas Sharif, voor dit weekend onze ‘mister guide', om de andere dertien mensen die ook mee gingen naar Galibi op te halen. Na een aantal stops, kwamen we aan bij Dorienes huis, die stond al helemaal klaar om te vertrekken. Nadat we iedereen hadden opgehaald begon de busrit richting Albina. De wegen zijn hier niet zo strak geasfalteerd als in Nederland, het was dus een hobbelige rit. Zo hobbelig dat onderweg een van de achterste schuifraampjes open ging en er een koelbox met een vaart uit de auto viel. Met als gevolg dat de tomaten, koffie en wat er allemaal nog meer in zat over de weg lagen. Dus iedereen de bus uit om alles weer bij elkaar te graaien en snel weer terug de bus in. Na ongeveer drie uur in de bus te hebben gezeten, kwamen we aan in Albina, waar we over moesten stappen op een boot. Dus vormden de mannen een slinger en werden alle stukken bagage door gegeven en de boot ingeladen. Een zijl erover en alles is waterbestendig. De bootreis zou ongeveer 1,5 uur duren. Na het instappen kregen we onze lunch. Roti met aardappel en kip, een heerlijke maaltijd maar enigszins lastig eten op een deinende boot. Later toen iedereen het eten op had, werd de tocht nog leuker. De golven werden wilder, omdat we tegen de wind in aan het varen waren. Met als gevolg flinke plensen water die de boot in kwamen en niet alleen dat, ook over je heen. Iedereen was dan ook lekker nat toen we op Galibi aankwamen. Eigenlijk is dat stukje nog niet echt Galibi maar voor de toeristen wordt het wel zo genoemd. De echte naam van het dorpje is ?.

Meteen ging iedereen zijn hangmat ophangen, want we zouden de komende twee nachten in een hangmat slapen. Niet echt onder de sterrenhemel, maar onder een afdak van een slaapruimte, waar een aantal mensen die mee waren gingen slapen. Sharif hielp met het ophangen van de hangmatten, ze moesten goed hoog hangen zodat je rug zo recht als mogelijk bijft. Mijn hangmat hing vervolgens zo hoog dat ‘elastische ik' er niet meer in kon komen. Daarom vroeg ik Myrthe of zij er wel in kon, zodat hij misschien nog weer iets zou zakken. Myrthe kwam er in en mijn hangmat zei ‘kkr pang', er was een touw van mijn hangmat geknapt. Ik baalde behoorlijk maar ik had het zelf gevraagd en er kon nog een knupje in. Kon ik toch nog in de hangmat slapen. Verder hebben we vrijdags niet veel gedaan, even bij geslapen in onze hangmatten. 'S Avonds kregen we heerlijke bami en nasi te eten. En na het eten hebben we gezellig samen gekaart, het Surinaamse troef call (ik weet niet of ik het goed schrijf) een erg leuk en verslavend spel. Tegen kwart over elf ging ineens de elektriciteit uit en waren we gedwongen te stoppen. Het was echt super donker, en wat een mooie sterrenhemel! Ik dacht dat je in Arrien veel kon zien... maar zo mooi heb ik het nog nooit gezien. Aangezien we s' middags al hout hadden gesprokkeld konden we mooi een kampvuur maken, hier heb ik even bij gestaan en ben toen maar naar bed (lees; hangmat) gegaan. Wat een aparte ervaring, ik had er al een aantal keer 's middags ingeslapen maar nog nooit 's nachts. Erg leuk en ook helemaal niet koud. Het enige nadeel is, dat je al het draaien van de buren meekrijgt en elk geluidje hoort.

Zaterdag ochtend heerlijk samen met Myrthe en later Doriene naar het water zitten staren en ontbeten. Het was allemaal goed verzorgd, we hadden zelfs scrambled eggs! Na het ontbijt was het tijd voor een wandeling en een bezoek aan ‘de dierentuin'. Het was meer een soort opvang voor dieren. En wat we daar allemaal voor beesten vast mochten houden echt geweldig! Ik heb een luiaard vastgehouden en een wurgslang om mijn nek gehad. Verder liepen er allemaal aapjes die ook op de konden zitten, maar held Lisette begon te gillen toen ze zo'n beest in de broekspijpen had! ;-) Doriene daarin tegen wilde alles vasthouden. Na de hand voelde het wel een beetje raar, eigenlijk hoor je die dieren niet vast te houden!

Aangezien de laatste drie mensen mee zouden lunchen hadden we pas lunch tegen half 3 aan de lunch, nasi. De mensen hadden een beetje vertraging met de bus en boot. Tegen de avond kregen we souto, gemaakt door Susan en Sharif. En vertelde Sharif over de schildpadden die we zouden gaan zien en de boottocht. Daarna hebben we onze spullen gepakt en zijn we met zijn allen de boot in gegaan. Ik zag de zee en moest aan een film denken, waarbij de boot omsloeg. Ik zei ook ‘Het is net alsof we in een film zitten.' Dat had ik beter niet kunnen zeggen. We waren namelijk bijna (zeik nat van het wilde water) op de plek waar we moesten zijn. We moesten nog ongeveer tien minuten varen, toen de motor van de boot overboord sloeg. De bootsman trok in slakken tempo zijn shirt enz uit en ging de zee in. Iedereen in de boot was heel rustig en Sharif zei alleen maar dat hij dit nog nooit mee had gemaakt en dat hij dit nooit meer zou vergeten. Ze kregen de boot aan de kant en redelijk in bedwang en wij moesten in de middle of nowhere uitstappen. Handige Lisette springt met slippers, die wel om mijn enkels zaten, uit de boot in drijfzand en verliest allebei haar slippers. Ik stond dus op zonder slippers en misselijk van de boottocht een stukje strand. Toen iedereen uit was gestapt vroeg Sharif of het met iedereen ging en ik heb zijn birckenstocks aangekregen! Lief he! Vervolgens gingen we met 17 mensen en vier zaklampen op stap! Door, over en onder de mangrovebomen. Na ongeveer driekwartier waren we op het strand waar we als het goed is de schildpadden konden zien. En die hebben we gezien, erg mooi en enorm groot! We hebben er zelfs een uit de zee zien komen, zien ‘nestelen' en terug gaan in zee. Ondertussen waren twee bootsmannen een andere boot voor ons aan het regelen! Die kwam en we waren gered, Sharif prees ons dat we zo rustig waren gebleven de hele tijd. Terwijl iedereen eigenlijk van het avontuur genoot, dat ik mijn slippers kwijt was vond ik erger. De boot die geregeld was bleek lek, dus dat werd hozen! Water naar de zee dragen dus! Terug aan land werd de voorraad eten geplunderd iedereen had trek. Ook het kampvuur ging weer aan, daar heb ik niet lang meer van genoten. Ik was helemaal op, van het avontuur!

De zondag begon met regen en kou, dus toch maar een dekentje over me heen getrokken. 's Ochtend weer heerlijk ontbeten en we zouden een dorpswandeling maken maar de regen hield ons tegen. Weer even lekker een dutje gedaan en spelletjes gespeeld. Tegen een uur gingen we weer terug op de boot, gelukkig ging alles dit keer goed. De bus stond klaar en alles werd weer ingeladen, en de terugreis kon beginnen. Tegen half negen waren we weer terug aan de Archimedesstraat. Het voelde alsof er een week in een weekend was gepropt, zoveel mee gemaakt!

Maandag was het tijd om Doriene de school te laten zien. En 's middags hebben we de dierentuin van Paramaribo gezien. Dat stelde niet heel veel voor, maar het was wel leuk om te zien! We zijn na de dierentuin helemaal nat geregend omdat ik mijn mobiel niet bij me had en Doriene al haar beltegoed had verbeld. Dus door de regen lopend naar een supermarkt om beltegoed te kopen. Daarna snel omgekleed en heerlijk samen met Doriene en Myrthe gegeten bij Dumpling.

De foto's volgen maar het uploaden duurt enorm lang!

Flippers en kreeftjes!

Hallo lieve mensen,

Hier weer even een up-date van de afgelopen paar dagen. We hebben op stage vooral geobserveerd, kijken, kijken, kijken en ? Vooral niet mee bemoeien.... Woensdag hebben we onze eigen ruimte gekregen, en lekker gekeken wat er allemaal aanwezig is in de kasten. We zijn meteen fanatiek gaan knippen en de deur gaan beplakken met de letter NGT (Nederlandse GebarenTaal) en met handjes. Duidelijk wat voor taal hier gesproken wordt, dachten wij! Verder hebben we al veel overleg gepleegd met Astrid en Rosita, de pioniers op het gebied van gebaren hier in Suriname. Zij hebben beide een soort van verkorte opleiding in Utrecht gehad. Aan hen de schone taak om docenten te overtuigen van het nut van gebarentaal, en wij gaan ze daar zeker in steunen.

Onze tijd blijkt nog minder te zijn dan de drie maanden dat we hier zijn, want er is hier een paasvakantie van 1 tot 18 april! Dus we hebben een nog kortere tijd om iedereen het belang van gebarentaal in te laten zien. Maar aan de andere kant hebben we meer tijd om zelf rustig het land te gaan bekijken. Daar hebben we nu 2 ½ week voor, en daarna zijn we nog een weekje op de Kennedyschool en is het alweer tijd om te vertrekken! Niet aan denken, ik wil nog niet naar huis!!!

Gisteren (zaterdag) zijn we met een groep van ongeveer 17 mensen dolfijnen gaan spotten en hebben we een plantage bekeken. De dolfijnen hebben we voorbij zien komen, maar het vast leggen op de gevoelige plaat viel nog niet mee! Ik heb 1 foto waarop je een klein zwart stipje ziet, dat is een staart. Op de plantage viel niet echt heel veel te zien... Er werd ook niet veel over uitgelegd. Ook hebben we Fort nieuw-amsterdam bekeken. Maar iedereen was zo gaar van de zon, dat het een beetje langs ons heen is gegaan. We kwamen met zijn zevenen thuis en bleken allemaal op kreeftjes te lijken. Zo had ik bijvoorbeeld alles ingesmeerd behalve mijn gezicht en dat was goed te zien en te voelen!

Op veler verzoek, met mijn benen gaat het gelukkig stukken beter! Er zitten nog allemaal vlekken op, en dat ziet er niet zo mooi uit... Maar een troost de helft van de Nederlandse stagiaires ziet er zo uit! Mijn antibiotica en dexamethason kuur zijn op, ik slik alleen nog antihistamine. Het gaat de goede kant op!

En zoals ik al van vele kanten heb gehoord, Nederland zit nog steeds onder een enorme laag sneeuw? Ik heb medelijden met jullie! Jullie moeten maar lekker veel naar mijn foto's kijken! En jullie kunnen lekker genieten van de Olympische spelen! En Svens goud!